یکی از دوستان شیوانا صنعتگری ماهر در شهری دور بود.روزی شیوانا که از آن شهر می گذشت،نزد دوست صنعتگرش رفت.صنعتگر با خوشحالی شیوانا را نزد خود برد و در حین پذیرایی سفره ی دلش را گشود و گفت:اوضاع زندگی چندان بر وفق مراد نیست.ایام سختی را از سر می گذرانم و با وجودی که درآمد خوبی دارم ولی شرایط کاری ام خیلی سخت است.مانده ام با این سختی چگونه کنار بیایم و فردا که سر کار می روم آن شور و نشاط مورد نیاز برای سرپا ایستادن را از کجا به دست آورم؟ شیوانا با لبخند گفت:فرض کن همین الان به تو فرصت می دادند تا دوباره متولد شوی و زندگی جدیدی را شروع کنی،با فرض اینکه همه ی این دانش و تجربه و اطلاعاتی که الان داری را هم همراه خود داشته باشی.در این صورت دوست داشتی کجا بودی و چه شغلی داشتی؟ صنعتگر کمی فکر کرد و گفت:خوب اطلاعات و تجربیات من الان فقط به کار من می آید.مثلا اگر آرزو کنم طلاساز بودم و یا کشاورز،طبیعی است که تجربه و دانش الان من آن موقع چندان به کارم نمی آمد و در نتیجه باید دوباره از زیر صفر شروع می کردم.پس بنابراین آرزو می کردم که همین چیزی که الان هستم بودم و به همین جایی که الان هستم بر می گشتم.شیوانا گفت:این آرزویی که می گویی همین الان بر آورده شد و تو دوباره به زمین برگردانده شدی تا زندگی جدیدی را برای خودت رقم بزنی.همه ی آن شرط ها هم رعایت شد،تمام تجربیات و دانش گذشته ات هم از تو گرفته نشده است.حال بگو چه می کنی؟ صنعتگر خندید و گفت:هرگز این طوری به زندگی ام نگاه نکرده بودم.خوب چون تغییر کرده ام و هیچ تعهد و وابستگی ذهنی به گذشته ندارم پس همه چیز را از نو طرح ریزی می کنم و برنامه هایم را دوباره به گونه ای می چینم که سختی و زحمت کارم دایمی نباشد و به مرور کارها راحت تر و آسان تر شود.اگر هم علاقه مند به کشاورزی باشم از همین امروز مزرعه ی کوچکی را برای خودم دست و پا می کنم تا مهارت کشت و زرع را هم به مرور یاد بگیرم تا اگر دوباره بخواهم آرزو کنم متولد شوم بتوانم کشاورز بودن را هم انتخاب کنم! شیوانا با تبسم گفت: و هرگز فراموش نکن که همیشه آن هایی را که می خواهند زندگی جدیدی را شروع کنند سرانجام مانند تو به این نتیجه می رسند که آن زندگی جدیدی که دنبالش هستند نقطه شروعش همین جایی است که الان ایستاده اند و آن آدمی که قرار است از آن نقطه ی شروع حرکت کند هم،کسی غیر از خود آنها نیست.